Kort door de bocht in de kippengang

-

En daar zit ik dan lekker te schrijven aan mijn keukentafel.

Kijk ik opzij, loopt daar een kip in de gang.

Dat beeld treft me. Die kip in het licht.

Het absurdistische.

Ik maak een foto en schrijf weer verder.

Denk nog wat over het bijzondere in het alledaagse.

Over hoe het gewone misschien nooit gewoon is geweest.

Een uur later loop ik met mijn laptop naar de werkkamer.

Kak!

Werk aan de winkel. 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dood doet leven

-
Afbeelding
Het leven, de dood en verder leven Hoe het jaar begon weet ik al niet meer. Hoe het eindigde weet ik wel... zonder Wim. Ik kan eigenlijk alleen maar terugkijken vanuit dat perspectief. Het perspectief van leven en dood. Mijn dochter die het jaar in blijde verwachting begon, en na bijna vijf maanden afscheid moest nemen van een heel klein, niet levensvatbaar meisje: Emme. Gelukkig loopt ze inmiddels met een bolle buik en zijn we vol verwachting wat het in januari worden zal. Of het een jongen of meisje wordt, willen ze voor die tijd niet weten. Ik houd van zulke verrassingen.  De zomer was fijn. We hadden een hele mooie vakantie met de camper in Frankrijk. We hebben erg genoten van de reis door de oostkant van Frankrijk tot aan de Middellandse zee bij Cannes en weer terug. Later in de zomer hebben we nog een rondje Nederland gedaan, via Groningen naar de camping in Heerde op de Veluwe waar Wim's dochter met haar zoontje van 1,5 ook waren. Opa en kleinzoon genoten erg van elkaar....
Meer lezen

De een zijn dood is de ander zijn brood

-
De economische crisis legt veel mechanismen bloot, omdat ze soms zo tegenstrijdig lijken te zijn. Ik zie ze in de zorg en ja, ik vind het eigenlijk heel mooi. Mooi omdat ik hoop dat meer mensen de perverse prikkels in het systeem zien. Mechanismen die mensen eigenlijk alleen maar meer van zichzelf doen verwijderen dan ze te versterken. In feite is geld vaak een valse stuurman. Als je kunt verdienen aan andermans ellende, dan is het fijn als die ellende zo groot mogelijk is. Zeker als dan een derde partij jou als redder betaalt en je van het slachtoffer geen geld hoeft te vragen. Dan is het zaak om bij die 'anonieme' betaler het probleem van jouw slachtoffer zo groot mogelijk te maken. Ondertussen lijkt de werkelijkheid te bestaan uit die uitvergrote problemen. En het erge is, dat we ons ernaar gaan gedragen... Behoud van baan Er moet worden bezuinigd in de zorg. Banen komen onder druk. Ik hoorde vorige week meerdere zorgorganisaties zich afvrag...
Meer lezen

Leven met de dood

-
Maandagavond.... ik ben op weg naar Zandvoort voor een samenzijn in 'Café Doodgewoon', een initiatief van het Netwerk palliatieve zorg Noord Kennemerland. Het is de eerste keer dat ze het Café organiseren en voor hen een experiment. Ze willen alles rondom de dood gemakkelijker bespreekbaar maken, vooral ook voor de naasten, de mantelzorgers. Eén van de organisatoren had mij eerder ergens ontmoet, waar ik vertelde over eigen regie en de kracht die dat geeft. Ze was daardoor geraakt en dacht dat ik vast wel iets kon vertellen in hun eerste Café Doodgewoon. Ik zei "Ja graag" en ik ging. Met palliatieve zorg heb ik niet zoveel.... dacht ik. Ik vroeg me af of ik wel aan de verwachtingen van aanwezigen zou kunnen voldoen, maar besloot gewoon mijn eigen verhaal te houden. Ik heb wel enkele ervaringen met de dood, of juist net niet dood. Wim overleefde het infarct in zijn hersenstam ternauwernood en ook daarna zijn er momen...
Meer lezen