Cora Postema

Vorig jaar in september hadden we onze logeeradresjes voor onze vakantie in Italië van deze zomer al besproken. Agriturismo's en andere prachtige huizen op het platteland. Allemaal met keukenblok zodat we geheel zelfvoorzienend kunnen zijn. Dat kwam nu in coronatijd heel goed van pas. Toch op reis Begin juni dacht ik nog wat we gewoon thuis zouden blijven, maar langzamerhand gingen de grenzen open en werd het reëel dat we toch zouden gaan. Het leven leek weer wat normaler te worden, het straatbeeld werd vrijer. We kregen er zin in om weg te gaan. Toen per 1 juli ook Oostenrijk bereisbaar werd, konden we volgens plan op 1 juli vertrekken. Met mondkapjes voor als het nodig was. De eerste overnachting in een hotel in Zuid-Duitsland zonder receptie, merkten we niets van enige corona maatregel. Prima. De twee overnachtingen daarna op een boerderij in Oostenrijk waren gezellig. We waren de eerste gasten en het was wat onwennig voor de gastheer en -vrouw om afstand te houden. Maar gelukki...

We zijn weer terug. Drie weken reden we in een buscamper over kleine wegen door Duitsland, Zwitserland, Italië, Frankrijk, België en Nederland. Het was leuk. Maar.... Voordat we weggaan moet er een hoop geregeld, ingepakt en netjes achtergelaten worden. Wim denkt daarin met me mee, maar ík moet het doen. En dat meedenken is lief, maar we denken in andere prioriteiten. Dus ben ik net met iets bezig, verzint Wim wat er ook nog moet. Het resultaat hiervan is dat ik me enorm chaotisch voel, niet meer goed kan denken. Dan ben ik blij als we eindelijk weg zijn. Genieten van het simpele leven en spontane hulp Als we dan eenmaal weg zijn is alles oké. We leven 24 uur per dag op elkaars lip en dat gaat prima. We genieten van dezelfde dingen onderweg, lezen, spelen klaverjas met zijn tweeën en op de campings die we aandoen heb ik gemakkelijk contact met medereizigers. Medereizigers die ook nu weer spontaan aanbieden om me te helpen. Telkens weer emotioneert me dat. Mensen die ...

Bij vakantie hoort lekker eten, een drankje op een terras aan het water, een ijsje, noem maar op. Maar niet meer voor Wim die sinds zijn herseninfarct niet meer kan slikken. Dus niet kan eten en niet kan drinken. Dat heeft niet alleen consequenties voor hem, maar ook voor mij als partner. Gezelligheid op reis gaat vaak samen met genieten van lekker eten en drinken. Wat als je dat niet meer samen kan? Nutrison multi fibre Na onze bevrijdende reis van vorig jaar met een camperbus door Italie, besluiten we dit jaar Frankrijk via kleine weggetjes te doorkruizen. De optie 'vermijd snelwegen' op de Tomtom opent een nieuwe wereld. Ik pak de spullen in. Behalve kleding en een bed hebben we niet zoveel nodig. Ik neem wat eten mee voor de eerste dag, een pot oploskoffie, theezakjes, een pak sap. Voor Wim moet er echter eten mee voor de hele reis. Dat is voor drie weken, 1800 ml sondevoeding x 21 dagen = 37.8 liter Nutrison multi fibre. Afgerond 40 literpakken. Dat zijn 5 dozen vol. ...