Verhuizen

Ja, ik ga verhuizen. 

Nu: Weijland 34, Nieuwerbrug

Toen Wim vorig jaar in november overleed, dacht ik helemaal niet aan verhuizen. 

Ik dacht er wel aan dat het groot is voor mij alleen en dat al het onderhoud aan huis en tuin op den duur toch wel een beetje veel zou worden. Daarom was ik blij dat de mogelijkheid zich voordeed om een splitsingsvergunning aan te vragen. Daarmee kan het achterste deel ook verbouwd worden tot woonhuis. 

Een paar maanden daarna werd bekend dat ook in de schuren erachter woongedeelten mogen worden gemaakt, voor starters en/of senioren. "Ik kan wel een 'knarrenhof' beginnen hier", zei ik toen, en heel snel erachteraan:"maar daar ben ik dan niet meer bij." Ik hoorde het mezelf zeggen. Vanaf dat moment begon het loslaten.

Vakantie: Schotse oostkust

Toen ging ik in mei naar Schotland. Daar gebeurde zoveel in me, dat ik voor mijn gevoel als een ander
mens terugkwam. Ik zag daar allemaal witte huizen en toen ik aan het strand een wit huis met een erker zag, wist ik dat ik zo'n huis zou willen. Het huis was ook te koop, maar dat was me net iets te ver weg.

Tijdens die reis kwam ik er achter dat ik dichter in de buurt van mijn dochter wilde gaan wonen, de oostkant van de provincie Utrecht. Zo ergens aan de rand van de Utrechtse heuvelrug. Ik vertelde haar dat ik als ik zou verhuizen, ik een wit huis met een erker wilde. 

Zelf was ik nog niet op zoek. Ik wilde eerst de splitsingsvergunning afwachten en nog wat andere zaken afmaken. Daarna zou ik dan mijn huis te koop zetten. Zo na de zomer. 

Dit wordt het: Amerongen

Maar op zaterdag 13 juni zat ik in Vredenburg bij de Dag van de durf. Opeens krijg ik een appje van mijn dochter. Een foto van een wit huis op Funda. onderschrift: Mooi!!! Mijn hart sloeg alleen al bij het zien van de foto drie keer over. Ik pruttelde nog dat het te vroeg kwam. Maar toch maakte ik een afspraak om te gaan kijken. Het huis liet me niet meer los. Op 6 juli, tekende ik de voorlopige koopovereenkomst. Elke keer als ik Amerongen binnenrijdt schieten mijn ogen vol. Als ik het straatje met het huis zie, maakt mijn hart een sprongetje. Het huis heeft dezelfde sfeer als mijn huis nu, alleen is het een paar maatjes kleiner. Het past me als een warme jas. En de omgeving.... op de rand van de Utrechtse heuvelrug en de uiterwaarden van de Neder Rijn. Wandelroutes voor mijn huis. Fietsen heuvel op, heuvel af. Het Kasteel om de hoek. Ik zie me van alles doen daar. Ik kan niet wachten!

Nu dus eerst mijn huidige huis verkopen. Het kan snel gaan. Vanaf half augustus op Funda. 

"En je levenstuin dan?" vragen mensen me. De tuin blijft hier, maar mijn levenstuin gaat altijd met me mee. Sinds iemand me er op wees dat mijn leven een levenstuin is, is ook die te verhuizen.