Wie stopt de gekte?
Jarenlang heb ik regelmatig gedacht dat ik gek was. Het begon in de tijd dat ik, niet ingenieur, als adviseur werkte bij een ingenieursbureau. Op een goed moment kwam ik aan het eind van mijn salarisschaal en kon niet meer kon doorgroeien wegens gebrek aan ingenieurstitel. Dat ik mijn werk altijd ruim binnen de daarvoor begrote tijd klaar had met tevreden klanten telde niet mee. Ik kreeg te horen dat ik niet een echte adviseur was en dat ik het slechts deed op mijn ‘charme’. Dat voelde zó onrechtvaardig. Regelmatig kwam het voor dat ik bij een vastgelopen project werd gevraagd om het los te trekken, daar was ik blijkbaar dan weer wel goed genoeg voor. Vaak snapte ik het hele probleem niet… soms was het in mijn ogen té simpel voor woorden. Ze waren vastgedraaid in een bepaalde benadering van het probleem en kwamen er binnen hun vertrouwde denkkader niet meer uit. Op zulke momenten werden mijn kwaliteiten als ‘niet ingenieur’ juist zeer gewaardeerd. Ik snapte vaak niet hoe ze het zover...