Posts

Ruimte voor verschil

De laatste weken sluit ik me steeds meer af voor zorgnieuws. Mantelzorg, ouderenzorg, machtswellustige zorgverzekeraars.... ik voel me machteloos bij zoveel negatief geweld en wil er even niets meer mee te maken hebben. Ik probeer me te richten op de gewone dingen van het leven en was mijn ramen en gordijnen. Toch moet ik die avond naar een tehuis waar demente bejaarden wonen om te spreken over mantelzorg. Om het gesprek aan te gaan met mantelzorgers en zorgmedewerkers over 'samen dingen doen'. Met enige tegenzin rijd ik naar Helmond. Een hoofd vol weerzin en vooringenomenheden, me afvragend waar ik eigenlijk mee bezig ben. Als ik 's avonds laat naar huis rijd weet ik het weer..... Geen urine Ter voorbereiding hebben Marjo Brouns en ik in november een heel plezierig kennismakingsgesprek met een delegatie van de projectgroep die de samenwerking tussen medewerkers en familieleden van bewoners (mantelzorgers) wil verbeteren. In die projectgroep zitten zowel medewerkers als...

Willen we eigenlijk wel vrijheid van meningsuiting?

Afbeelding
Aanslag op de journalisten van Charlie Hebdo, makers van een satirische tijdschrift. Het wordt gezien als een aanslag op de vrijheid van meningsuiting. Een dag later overal demonstraties. Gelukkig ook veel Moslims die zich laten horen. Maar..... de klokkenluider in mij geeft een ander geluid. Die roept van 'symboolpolitiek' en ik zal uitleggen waarom. Veiligheid ten koste van alles!! Het was 11 september 2001 toen de wereld wakker werd door de vliegtuigen die door zogenaamde islamterroristen in hét symbool van de westerse suprematie, het WTC in New York werden gevlogen. De verontwaardiging wereldwijd was groot, de roep om strengere veiligheidsmaatregelen nog groter. Mijn gedachte: Nu worden we als westerse wereld gevangenen van onze eigen suprematie. Ze hadden ons in het hart getroffen en.... ik begreep het dat ze dat deden. De arrogantie van de macht, de arrogantie van de democratie met vrije marktwerking als ultieme vorm van vrijheid. De manier waarop dit systeem o...

Topjaar!

Grote onzekerheid in de wereld om ons heen. De ene ramp na de ander voltrekt zich op het TV scherm. De kranten staan vol ellende. Mensen vragen mij: "Er gaat zeker voor jullie veel veranderen vanaf 1 januari 2015?", daarmee doelend op wat ze horen en lezen over veranderingen in de zorg. Ik durf het bijna niet meer te zeggen.... maar 2014 was voor ons een topjaar en 2015 belooft nog meer top te worden....... Hoe dat komt? Loslaten van dat wat was.... Het is al weer ruim vijf jaar geleden dat Wim na drie maanden intensive care en vier maanden revalidatie een nieuw leven begon. Als gehandicapte man van 56 jaar. Mijn leven als partner was daarmee ook totaal veranderd. Allebei geen werk meer zoals daarvoor, niet meer wandelen en fietsen samen, in en rondom huis mocht ik alles alleen oppakken, avontuurlijke rondreizen op kamelen, in fragiele bootjes, salsa dansen, hand in hand lopen, samen genieten van koffie op een terrasje, samen eten, sex in standje 69....  alles onm...

Ebola en het zorgsprookje

Vanaf nu hebben we ook ebola in Nederland. Een Nigeriaanse militair die werkt voor de VN vredesmacht in Liberia om hulpverleners te beschermen, is met ebola opgenomen in het UMC in Utrecht. Toen ik de beelden van het transport van de militair per vliegtuig in een soort van couveuse zag, vond ik dat wonderbaarlijk. Bijna onecht.... Maar nu is hij hier. Waarom? Vervoersverbod Ik woon in een straal van 10 kilometer van de plek van de eerste uitbraak van vogelgriep enkele weken geleden. Overal staan hier bordjes met de tekst 'vervoersverbod'. Duizenden kippen zijn preventief geruimd en er zijn strenge maatregelen genomen om verdere verspreiding van het virus tegen te gaan. Een mens is geen kip, maar toch. Op de ene plek worden levende wezens preventief geruimd en is er een vervoersverbod om verspreiding van een virus tegen te gaan, terwijl op de andere plek iemand met een zeer besmettelijk virus duizenden kilometers wordt getransporteerd naar een dichtbevolkt la...

Zorg, mantelzorg en intimiteit

Als ik mijn man in bad help, uit bad help, hem afdroog, zijn nagels knip... dan ervaar ik dat als heerlijk moment van samenzijn. Als ik op het krukje naast zijn rolstoel zit om de sondevoeding via de PEG aansluiting in zijn maag te gieten, leg ik af en toe lekker mijn hoofd op zijn schouder. Onderwijl loopt de voeding gewoon door, zijn maag in, terwijl ook mijn hart gevuld wordt. Mantelzorg kan zoveel meer zijn dan alleen maar 'voor iemand zorgen'. Warmte delen Op vrijdag 7 november keek ik naar het TV programma 'MAX maakt mogelijk'. Het was de dag nadat de discussie over de kwaliteit van de verpleeghuiszorg in volle hevigheid was losgebarsten. In dat programma werd een echtpaar van ca. 90 jaar in de gelegenheid gesteld om weer een nacht samen te slapen. Hij was wegens fysieke problemen opgenomen in een verpleeghuis, zij woonde nog zelfstandig thuis, maar kon niet meer alleen voor hem zorgen. Het echtpaar had één wens... voor hun dood nog één nachtje samen in één be...

Mantelzorg; Allemaal onzin, of toch niet....?

Gisteren allemaal ophef over een artikel in de Volkskrant over mantelzorg tegen betaling. Op Twitter zag ik er zowel positieve als verontwaardigde reacties over voorbijgaan. Mantelzorg is in zijn definitie 'onbetaald' dus ja... waar hebben we het eigenlijk over?  Er is al zo lang onbekendheid over 'mantelzorg', dat het mij tijd leek voor het afschaffen van het woord 'mantelzorg' en om de dingen gewoon te benoemen in wat ze zijn. Mijn twitterbericht met die tekst werd vele malen verspreid. Dat zette mij weer aan tot nader onderzoek in het ontstaan en de betekenis van 'mantelzorg'. En wat schetst mijn verbazing? Het is al 40 jaar geleden bedacht door een arts, de heer Hattinga Verschure omdat hij bang was dat door de verzorgingsstaat de kosten voor professionele zorg niet meer op te brengen zouden zijn! Jawel.... in de 70-er jaren al.... Wat is mantelzorg volgens de bedenker ervan Volgens Hattinga-Verschure is mantelzorg “alle zorg die genoten in een k...

Soms wordt het me te veel......

De maatschappelijke onzekerheid over de toekomst van de zorg neemt meer en meer toe. Tv-programma's over bejaarden die moeten verhuizen, of niet terecht kunnen in een verzorgingshuis. Al dan niet naar hun keuze. De 'wenswachtenden'. De bezorgde ouders van zorgintensieve kinderen die met veel kunst en vliegwerk thuis kunnen blijven wonen. De onzekerheid over vergoeding van dagbesteding, huishoudelijke hulp. Het overspoelt me en ik raak er van in de war. Moet ik ook de barricaden op? Ik zorg voor mijn man Wim. Gedeeltelijk wordt die zorg betaald uit het PGB van Wim, de rest is mantelzorg. Het PGB gaat om verpleging en persoonlijke verzorging. Met de gemeente hadden we wat PGB betreft niets van doen. Blijft dat zo? Moeten we ergens achteraan? De PGB beschikking loopt tot 1 februari 2016. Dit voorjaar besloot ik me even nergens druk om te maken en te wachten tot de hectiek rondom de overdracht van delen van de Awbz naar gemeenten over is, en er meer duidelijkheid zal zijn. M...